Thema: Combinatiefuncties

Voorbeeldfunctie

08 april 2013

Op die prachtige zonnige woensdagmorgen werd ik door een medewerkster van de Marnixacademie vriendelijk verwelkomd met de woorden: "O, u bent de gastdocent, hartelijk welkom!" Ik had me al een paar weken op dit gastcollege verheugd. Er waren vragen gemaild waarover we zouden gaan praten en zelfs op twitter circuleerden tweets met teksten als:  "Lekker kritische vragen bedenken, want @jobvanvelsen komt."

En de toekomstig specialisten brede school stelden mij tijdens het college niet teleur. We discussieerden stevig over thema's als rollen en verantwoordelijkheden binnen en buiten de brede school. De dingen die ik vertelde werden ter plekke op internet opgezocht of nagetrokken, we spraken over verantwoordelijkheden bij activiteiten na school en over de terugtrekkende rol van gemeentes als het gaat om subsidiering van naschoolse activiteiten. Dat laatste  kwam van alle kanten op me af. Vanuit Den Bosch, Maastricht, noem het maar: gemeentes bezuinigen fors op naschoolse activiteiten, zelfs op combinatiefunctionarissen! Wat nou, duurzame visie!

Hoe ga je daar mee om, was de vraag. Hoe hou je je aanbod in stand? Ik pleitte voor kwaliteit boven de kwantiteit van aanbod. Maar hoe krijg je activiteiten dan betaald; juist voor ouders en kinderen die weinig te besteden hebben? Dat levert, zo bleek, ook dilemma's op. Want ja, als directeur van een brede school moet je ondernemend zijn, absoluut. Maar wat moet je nou kiezen als je de speelzaal van je brede school voor een mooi prijsje kunt verhuren aan een commerciële partij, maar daarmee wel de gratis balletles  voor zwak motorische meisjes  na schooltijd moet afzeggen? Want die kunnen dan ineens niet meer in de speelzaal terecht. Zulke bezuinigingen vragen nog meer creativiteit van mensen die in de brede school werken en dwingt je ook tot kritisch keuzes maken. En dat proces begint altijd weer bij het waarom.

Waarom zijn we brede school, waarom doen we deze activiteiten met deze kinderen? Waarom willen we, zoals een van de aanwezigen droomde, een langere schooldag voor alle kinderen? Maar ook, waarom hoeven ouders weinig te betalen voor een naschoolse activiteit? De rol van de mensen en van de 'brede kapitein' is en blijft daarbij van doorslaggevende betekenis, was onze conclusie. De mensen maken de brede school. Daar helpt geen convenant of protocol aan. 

Over protocollen gesproken, heeft u al een pestprotocol, zoals de staatssecretaris graag wil? Zelf geloof ik niet zo in die dingen. Of het nou over samenwerking, activiteiten of pesten gaat, mensen maken de (brede) school. Kinderen, ouders, professionals werken als relaties samen, en als dat op alle niveaus klopt,  dan heb je echt geen protocollen nodig. Dan ontstaat een sfeer van nieuwsgierigheid, van samenwerken, van lekker aan de slag gaan, van uitgedaagd worden te onderzoeken. En in alle opzichten hebben wij  in ons werken met kinderen dag in dag uit een voorbeeldfunctie. Ook bij gezamenlijke activiteiten, of dat er nou veel zijn, of vanwege teruglopende subsidies weinig. Goed voorbeeld doet goed volgen! Zo werkte de gedrevenheid, professionaliteit en het enthousiasme van de studenten op de Marnixacademie ontzettend stimulerend en inspirerend tijdens mijn gastcollege. Het twitterde dan ook nog lang na op internet.

Delen:

javhide.com sexsut.com