Thema: Personeel

Vader en moedertje spelen

23 september 2013

Het Landelijk Steunpunt organiseerde afgelopen vrijdag samen met de PO-Raad en de Brancheorganisatie Kinderopvang een studiedag met als titel 'Op weg naar een IKC'. Voor schoolleiders en hun partner uit de kinderopvang, of natuurlijk andersom. "De samenwerking tussen onderwijs en opvang binnen een IKC is een soort van vader en moedertje spelen," stelde een schoolleider simpel vast. De schoolleider vervolgde "In een gezin moet je het als ouders ook met elkaar eens worden om tot de beste opvoeding van je kinderen te komen. In een IKC heten die ouders dan kinderopvang en onderwijs."

Rinda den Besten, kersverse en gedreven voorzitter van de PO-Raad, zette kort daarvoor in haar inleiding op de dag al de toon door een ‘huwelijksaanzoek’ aan de politiek te doen. "Net als op de werkvloer van het IKC is het van groot belang dat ook op bestuurlijk en politiek niveau de handen ineen geslagen worden, laten we dat dan vooral ook doen en laten zien", was haar oproep. Niet om tot een blauwdruk te komen, maar om vanuit visie op kinderen het allerbeste van onze twee werelden te kunnen bieden. Lex Staal, directeur Brancheorganisatie Kinderopvang, sloot daarbij aan en stelde: “Het gaat om de kwaliteit voor kinderen. Het kan niet anders dat onderwijs en opvang, voor- en naschoolse opvang hand in hand en vanuit één pedagogische visie aan de slag gaan. Dat is de toekomst!”

Na twee verhalen uit de praktijk - we hadden Petra en Lesley, twee ambassadeurs, gevraagd om over hun weg naar een IKC te vertellen- gingen we in groepen uiteen om over het waarom, en vooral het hoe van een IKC te komen.

Blijkt bij de één krimp de aanleiding tot samenwerking, bij de ander is dat juist de visie op een brede ontwikkeling van kinderen, in en met de wereld. Achterstanden of juist de kans voor talentontwikkeling, de drijfveren achter een IKC zijn divers. Eén aanwezige vertelde dat hij tot het besef van samenwerking met de BSO kwam toen een vader van één van zijn leerlingen overleden was en de school, én de BSO, beiden apart, letterlijk aan het graf erachter kwamen dat het om een vader ging van een kind waar ze allebei mee werkten ……en zij dat niet van elkaar wisten.

Tips waren er ook volop. Variërend van de voordelen van één koffiezetapparaat tot de urgentie van een gestructureerde, planmatige aanpak. En voor wie het nu nog niet weet, een IKC denkt in WIJ, en niet in hullie en zullie.

De opkomst van deze dag, de betrokkenheid van de aanwezigen, de intensiteit van gesprekken, het delen van ervaringen, vragen en antwoorden laat zien dat, al is er geen blauwdruk, onderwijs en opvang volop bezig zijn hun samenwerking uit te bouwen tot wellicht een nieuwe hoeksteen van de samenleving, het IKC?

Maar het liet mij ook zien dat er, bij de professionals op de werkvloer, bij de beleidsmedewerkers van ministeries, PO –Raad en Brancheorganisatie de wil is om gezamenlijk de knelpunten op te pakken. Er is nog veel werk te doen maar zoals we dat in brede schooljargon inmiddels uitdrukken: dat lossen we samen op. Met als doel, zoals een andere aanwezige stelde, niet het beste kindcentrum ván de buurt te zijn, maar het beste kindcentrum vóór de buurt. Een gouden slotakkoord op een gedenkwaardige dag!

Delen:

javhide.com sexsut.com