Thema: Andere schooltijden

Bij de tijd

03 februari 2015

Met vijf broertjes en twee zusjes liep ik, als klein, druk en levenslustig jochie, vroeger heen en weer naar school. Vast ritme; iedere dag dezelfde tijd, iedere dag dezelfde route. Mijn moeder was altijd thuis. Met boterhammen, een kop thee, of corrigerende tik op mijn hoofd als ik onderweg was blijven hangen. Twee keer per jaar ging zij op bezoek bij haar eigen moeder, toen nog uren reizen ver weg. Dan was er een tante als oppas. De wereld is veranderd, of zoals ik ook wel eens zeg, het zijn andere tijden!

Hoe om te gaan met schooltijd, letterlijk en figuurlijk, is niet alleen op menig school een discussie. Ook de politiek houdt zich ermee bezig, nauwlettend gevolgd door de media. "Flexibele schooltijden gaan ten koste van leerprestaties", kopte een landelijke krant na publicatie van de resultaten van de pilot flexibele onderwijstijden en de monitor van het vijf gelijke dagenmodel. Zo'n kop doet geen recht aan de ontzettend waardevolle opbrengsten en inzichten die het rapport nog meer oplevert - als je het goed leest. Want op de deelnemende scholen wordt bijvoorbeeld niet gesproken over afwezigheid maar over aanwezigheid, waardoor alle kinderen, en de ouders van deelnemende scholen precies weten dat ze 880, 940 of 1.000 lesuren per jaar moeten 'scoren'. En wat blijkt? Verreweg de meeste van deze kinderen maken stuk voor stuk hun volledig aantal verplichte lesuren. De meesten zelfs meer.

Dat had een heel andere kop kunnen opleveren. Bijvoorbeeld... “Meer uren op school levert slechtere resultaten op”. Het is immers maar hoe je het bekijkt, halfvol of half leeg. Het geeft wel aan dat veranderingen, zeker in het onderwijs, nooit makkelijk verlopen en vaak ongenuanceerd worden gecommuniceerd in de media. En dat overleg vaak aan teveel verschillende tafels plaatsvindt, door teveel ervaringsdeskundigen. Iederéén heeft immers op school gezeten?

Neem nou, nu we het toch over tijden hebben, de nieuwe onderwijs-cao. Ik hoorde afgelopen week dat de werktijdenregeling voor leerkrachten gaat veranderen. Er komt een verplichte pauze tussen 10 en 14 uur, waardoor heel veel scholen, die nu net hun continurooster of vijf gelijke dagenmodel voor elkaar hebben, opeens extra pauzes moeten gaan inroosteren voor leerkrachten. Voor de kinderen moeten zij maar een oplossing bedenken. Is dat nou aansluiten bij de vragen uit het werkveld of bij de roep van ouders, en de Sociaal Economische Raad, om meer flexibiliteit in schooltijden? Behoorlijk betuttelend. Juist in een tijd waarin scholen bezig zijn ondernemerschap te tonen, vanuit hun professionaliteit, creativiteit en autonomie. Werken aan de Toekomst en aan vernieuwing? Enkeltje jaren vijftig, kun je beter zeggen.

Het is typisch zo’n voorbeeld van een versnipperde aanpak en gebrek aan een integrale visie. Ad hoc gehannes. Een quote in de krant hier, een regeling daar, een rekentoetsje tussendoor, waar is de samenhang te vinden? Wij zaten vroeger thuis, bij ontbijt, lunch en avondeten, of als er serieuze zaken te bespreken waren, tenminste nog aan tafel met elkaar. Met z’n tienen. Misschien is dat een idee?

Kom op, politiek, bonden, professionals in het veld, ga eens lekker ouderwets aan tafel en wacht niet tot 2032. Ik zou Rinda den Besten, voorzitter van de PO-Raad, eens kunnen vragen hoe het zit met het, door haar zo gewenste, 'Schevenings beraad', een tafel waar met elkaar gesproken gaat worden over vernieuwing, visie en aanpassing van het huidig stelsel. Ben ook benieuwd hoe zij aankijkt tegen de veranderende tijden. Ik ga eens polsen of ik de klok met haar gelijk kan krijgen. En als dat lukt, is mijn volgende column een brief waar ik thuis eens lekker voor ga zitten. Want, zoals het klokje thuis tikt…….

Delen:

javhide.com sexsut.com