'We onderdrukken de nieuwsgierigheid'

14 november 2005

Voor een wedstrijd over de school van de toekomst schreef ze samen met de SKVR, de Stichting Kunstzinnige Vorming Rotterdam, een plan. Waar ze nooit aan had gedacht gebeurde: ze won. Toen moest Netty Breedveld haar Wanitadroom werkelijkheid gaan maken.

Dat viel nog lang niet mee, vertelt Breedveld nu, een jaar of drie na de verheugende mededeling. 'De prijs kwam neer op Begin Maar. Daar moest ik toch even van slikken, want het plan was niet gemaakt voor onze school, de Ireneschool in Krimpen aan de Lek. Maar voor een gloednieuwe, op de speciale wensen ingerichte school, waar men van het begin af aan op een nieuwe manier zou gaan werken.'

Hoofdpersoon in het plan voor de school van de toekomst is een leerling uit 2014, Wanita Brahmzik, klaar om na de vakantie naar de middelbare school te gaan (zie www.wanitaweb.nl). Wanita kijkt met weemoed terug op haar mooie schooltijd op Het Schateiland. Het waren jaren vol interessante gidsen, muzieklessen waarbij je allerlei andere dingen leerde, en boeiende excursies. En leren in je eigen tempo.

De taak van Netty Breedveld was het luchtkasteel op aarde te zetten. 'Dan begin je met kijken naar de kansen van het plan voor je eigen school. Wat we meteen wisten, was dat het authentiek kunstonderwijs een vaste plek in het onderwijs moest krijgen. Met authentiek bedoel ik dat het geen losse lesjes toneel, trommelen, of tekenen moeten zijn, maar dat het kunstonderwijs deel uitmaakt van alle lessen. Kunst ís niet alleen voor het leuke of voor de ontspanning.'

De Ireneschool, de SKVR, en de Rotterdamse scholen waarmee ze samenwerkte, gingen de ontwikkeling van kinderen breed aanpakken, zoveel stond vast. Maar hoe organiseer je dat? 'We kwamen er al snel achter dat dat niet eenvoudig is', zegt Breedveld. 'Kinderen ontwikkelen zich verschillend, en hebben verschillende leerstijlen. Je hebt doeners en boekenkinderen. Met ons gewone onderwijs komen we niet aan die individuele verschillen tegemoet. Eerder is het het omgekeerde geval: we onderdrukken de nieuwsgierigheid. De kunsten doen dat beter.'

'Wil je het onderwijs echt veranderen, en wel tegemoet komen aan de verschillen, dan is draagvlak het eerste dat nodig is. Daar ben ik dus eerst aan gaan werken. Het probleem was wel dat ik op het moment dat we de prijs wonnen, net directeur geworden was. Dan komt er al een heleboel op je af. Ook was er druk van buitenaf: het had in de krant gestaan dat we die prijs gewonnen hadden, dus verwachtte iedereen dat er snel iets ging gebeuren. Vooral ouders. Collega's waren afwachtender. Sommige waren direct enthousiast, anderen hadden reserves en/of levensgrote bezwaren. Wat ik geleerd heb, is dat het alleen lukt als je kleine stapjes zet. En wat ik intussen ook weet is dat je, ook al ben je vraaggericht bezig, niet op alle vragen van de kinderen kunt ingaan. Maar tegelijk dat het wel werkt als je kinderen de ruimte geeft. We hebben gemerkt dat het geweldig is. Muziek bijvoorbeeld, is een taal die iedereen spreekt. Als je iets uitlegt aan de hand van muziek, begrijpen ze het. Zo gaat aardrijkskunde heel goed aan de hand van muziek: je kunt beginnen met de muziek van een land.'

'Wat er tot nu toe veranderd is, is dat er meer keuze voor de kinderen is gekomen, en dat we meer naar de leeromgeving zijn gaan kijken. In de midden- en bovenbouw zijn bijvoorbeeld ook speciale hoeken gekomen. Verder zijn we meer buiten de klas gaan leren, en werken we meer samen met organisaties buiten de school, zoals het conservatorium. Of het bij het uitproberen soms een zooitje was? Dat ligt maar net aan wat je een zooitje noemt.'

'In januari gaan we voor het eerst op een vaste dag in de week, een hele dag in de lijn van Wanita werken. Alle vakken worden dan geïntegreerd rond één thema. Per klas, of per school. Vanuit de ervaring die we op die Wanitadag opdoen, gaan we praten en kijken of en hoe we verder willen gaan. Want het blijft belangrijk: als er geen draagkracht is bij leerkrachten, ouders en kinderen, kun je het wel vergeten. Ik ben zelf nog steeds één bonk enthousiasme over Wanita, maar het lukt pas als Wanita van ons allemaal is.'

Meer info:

De Ireneschool is een compleet witte school en geen brede school, al lijkt de werkwijze op die van de betere brede school. De scholen waar de school van Netty Breedveld mee samenwerkt zijn de basisscholen Blijvliet en Bloemhof en de scholengemeenschap Nieuw Zuid, alle in Rotterdam. Websites met meer informatie kunt u hier bezichtigen: www.wanitaweb.nl, www.skvr.nl en/of Salon Authenthieke Kunsteducatie (WORD doc.)

Interview met Netty Breedveld, directeur Ireneschool

Nieuw boekje

14 november 2005

Een nieuw praktisch boekje! Als hulp en inspiratiebron. Over werken aan en in een kindcentrum. Juist voor hen die dagelijks werken voor kinderen.
Bestel het hier.

Nieuws op {Breed}

14 november 2005

Columns van Job

14 november 2005

17 oktober 2017
06 september 2017

Op de kaart

14 november 2005

kaart van alle Brede Scholen en IKC's. Staat u er al bij?

Twitter (breed}!

Nieuwsbrief

14 november 2005

{Breed}, tweewekelijks in uw mailbox! U kunt zich hier aanmelden.

javhide.com sexsut.com