‘Doen, gewoon allemaal doen!’

14 december 2006

Hij houdt niet van verplichten, maar de brede school beveelt hij toch wel graag dringend aan. “Sterker nog, brede scholen mogen van mij hun taken uitbreiden”, zegt jeugdcommissaris Steven van Eijck. “Met een zorgteam bijvoorbeeld.”

Als een enorme schoolplaat hangt het schema aan de muur. ‘Het Kind Centraal’ staat er bovenaan de poster die bijna een hele wand bedekt. Een overzicht met instanties en regelgevingen die met het kind te maken hebben. “Net binnen”, zegt Steven van Eijck, commissaris jeugd- en jongerenbeleid van het kabinet. “Zo zie je voor je neus hoe ingewikkeld het jeugdbeleid is. Het feit dát al die vierkante meters schema er zijn, is het grootste knelpunt. Als je gaat denken vanuit het kind, en je afvraagt wat zo’n kind nodig heeft van de overheid, zou je het nooit zo gaan organiseren.”
Van Eijcks opdracht, bedenken hoe het dan wel moet, zit erop. Zijn functie houdt per 1 januari op te bestaan. Een kleine maand voor die datum ligt er een stapel kloeke adviezen, Koersen op het kind deel 1 en 2, en deel 2a.
Belangrijkste element uit al die honderden pagina’s advies: stel het kind centraal. Een waarheid als een koe. Maar Van Eijck werkt hem uit. Oók voor de brede school, die in alle adviezen voorkomt. “Ik ben een zéér groot voorstander van brede scholen”, zegt hij. “Ik zou nooit geld willen weghalen bij de brede scholen of de buurthuizen. Ik zou zelfs nog willen dat de brede scholen er taken bij krijgen. Dat ze uitbreiden met een zorgadviesteam, bijvoorbeeld. Als het misgaat met een kind, hoor je in zo´n team meteen dat er wat aan de hand is, en kun je sneller ingrijpen. Er zit iemand vanuit de medische sector in, iemand vanuit de school, de wijkagent, een schoolmaatschappelijk werker en een pedagoog. Als partijen bij elkaar zitten loopt het gewoon eenvoudiger. Doen, dus, gewoon allemaal doen!”

‘Zo’n jongen groeit!’

Hij klinkt dwingend, maar het is bedoeld als advies. Van Eijck gelooft niet in verplichten. “De BredeSchool heeft vooral in wijken waar het niet goed gaat een ongelooflijk belangrijke functie. Allochtone ouders hebben vaak een enorme drempelvrees.Ik heb prachtige voorbeelden gezien van brede scholen die dat wisten te overwinnen. Waar Mohammed voor de filmvoorstelling de mensen met een lampje naar hun plaatsen mocht brengen. Hij liep daar in het te grote jasje van zijn broer, en hielp zijn ouders naar hun plaats. Zo’n jongen groeit, en zijn ouders ook! Geweldig! Maar geen reden iets te verplichten. Ik houd niet van verplichtingen. Wel van oplossingen. Die komen meestal van onderaf. Laat de wijk maar bepalen wat je nodig hebt. Dan komt het echt goed. Niet vanzelf misschien, soms heb je veel geduld nodig, soms moet je monitoren, enthousiasmeren of begeleiden. Maar integraal jeugdbeleid start in de wijk, en niet in Den Haag. Het sluit niet uit dat je soms ook de duimschroeven moet durven aandraaien. Als je dat niet doet, kan men te gemakkelijk afstand nemen.En je mág geen afstand nemen van kinderen.”

Corebusiness van de brede school

Er valt ‘een waanzinnige capaciteitswinst’ te halen door de jeugdzorg anders te organiseren. “Als je financiële stromen bundelt, niet uitgaat van een georganiseerd wantrouwen, maar kijkt wat er echt nodig is aan administratie, wordt het vanzelf goedkoper. Om een voorbeeld te geven: in Amsterdam kwamen vijftig financiële stromen bij elkaar in de jeugdzorg. De kosten van de verantwoording voor elk potje zijn dan belachelijk. Ik heb toen gezegd: je moet terug naar één. Niet naar veertig, wat eerst het idee was, maar naar één. Het is allemaal eigenlijk heel simpel. Het heeft te maken met gezond boerenverstand en niets anders.”
Of de rekensom ook op gaat voor de brede school durft Van Eijck niet te zeggen.“ Ik denk niet dat die per definitie goedkoper is. Maar dat geeft in dit geval niet. De BredeSchool is te belangrijk om aan te komen. Ik denk overigens wel dat de brede school een probleem heeft, daar moeten we ook maar eens klare wijn over schenken. De activiteiten die er plaats vinden, sport,cultuur, opvang en noem maar op, leiden ertoe dat de corebusiness van de brede school niet het lesgeven is. Dan krijg je het probleem: wie is de baas? Voor het educatieve deel is dat de minister van onderwijs, maar over de rest gaat iemand anders. Steeds vaker zal dat de wethouder jeugd zijn. Daar zit een frictie, en ik denk dat een volgend kabinet zich daar maar eens over uit moet spreken: hoe verhoudt de autonomie van de school zich tot de bestuursverantwoordelijkheid van de wethouder? Op de brede school heb je met allebei te maken.”
Het Rijk mag intussen best druk uitoefenen over hoe een brede school eruit moet zien, vindt Van Eijck. “Een minimale vorm van samenwerken mag de overheid wel afdwingen. Samenwerking met een centrum voor jeugd en gezin bijvoorbeeld, een vertrouwd punt in de buurt met een verloskundige, medische hulp, en opvoedingsondersteuning. Dat centrum mag nooit los staan van het onderwijs. De vindplaats van kinderen waar het niet goed mee gaat is de school. Die school is méga belangrijk, en moet daar een zware rol in spelen. En let op: ik zeg niet dat dit betekent dat leerkrachten er meer werk bij krijgen. Leraren hoeven niet allemaal voor hyperactieve Jantje te zorgen, voor Rachid met zijn taalachterstand, én voor Machteld die thuis mishandeld wordt. Leerkrachten krijgen wel eens het idee dat ze dat allemaal óók moeten. Nee. Helemaal niet. De leerkracht die op huisbezoek wil: prima. Maar laat de leraar die alleen goed wil zijn in zijn vak, alsjeblieft goed zijn in zijn vak.”

Minister van jeugd

Van Eijck was eerder staatssecretaris (op financiën), dus iedereen veerde op toen de Telegraaf berichtte dat hij opnieuw beschikbaar is voor een kabinet, als de door hemzelf zo zeer bepleite minister van jeugd.
“Dat is dus niet zo. Ik heb mezelf niet aanbevolen als minister van jeugd. Het lukt één keer om zonder politiek kleur staatssecretaris te worden (Van Eijck zat namens de LPF in het kabinet Balkenende I, red), maar dat moet je in een land waar men geen traditie van zakenkabinetten kent, geen twee keer doen. Hoewel ik wel een voorstander van een zakenkabinet ben. Maar veel interessanter is het dat die minister er komt.”

“De minister van jeugd moet een duizendpoot zijn, een figuur die met iedereen contact heeft en enorm bevlogen is. Maar hij moet vooral adequaat gaan optreden. Alle ministeries hebben besloten de overlegorganen voort te zetten. Dat is mooi, maar het zou nog mooier zijn als zich straks niet zes ministeries met de jeugd moeten bemoeien, maar drie. Het veld wil dat ook. Alle wethouders van de grote steden zijn enthousiast. Ze willen hiermee verder! Kijk naar die manifesten die ze hebben geschreven. De minister van jeugd moet dus gewoon aan het werk. Begin die adviezen maar uit te voeren.”
“Het mooie is ook, dat er grote politieke overeenstemming is voor het jeugdbeleid. Of ik nou met Jan Marijnissen praat of met Jan Peter Balkenende, Wouter Bos of Mark Rutte, het maakt niet uit. Iedereen vindt dat je professionals met elkaar moet laten communiceren en dat we instrumenten nodig hebben om te zien of het goed gaat met een kind. Geen politieke partij is tegen het kind. Dat ze allemaal andere accenten leggen, is logisch. Maar wat maakt die politieke saus uit? Het gaat erom dat er wat gebeurt.”
Het enige wat het in de praktijk brengen van de dikke stapel adviezen in de weg kan staan, is het politieke gekrakeel. “Er zijn altijd politieke spelletjes. Lobby’s, en mensen die bang zijn voor hun hachje. Om een concreet voorbeeld te noemen: ik heb aangeraden na deze kabinetsperiode afscheid te nemen van de rol van de provincie in het jeugdbeleid. Die is daar namelijk een overbodige bestuurslaag. Natuurlijk staan de provincies nu op hun achterste benen. Die mensen hebben allemaal een baantje daar. Maar kom op. We zijn er toch niet voor de baantjes, we zijn er toch voor het kind?”

Nieuw boekje

14 december 2006

Een nieuw praktisch boekje! Als hulp en inspiratiebron. Over werken aan en in een kindcentrum. Juist voor hen die dagelijks werken voor kinderen.
Bestel het hier.

Nieuws op {Breed}

14 december 2006

Columns van Job

14 december 2006

17 oktober 2017
06 september 2017

Op de kaart

14 december 2006

kaart van alle Brede Scholen en IKC's. Staat u er al bij?

Twitter (breed}!

Nieuwsbrief

14 december 2006

{Breed}, tweewekelijks in uw mailbox! U kunt zich hier aanmelden.

javhide.com sexsut.com